เมื่อวาน(วันอาทิตย์).......เป็นกะที่เราต้องเปิดร้าน ตื่นเกือบสายค่ะ เพราะว่ารถวันอาทิตย์สำหรับเราคือ "กะเวลาแน่นอนไม่ได้" เนื่องจากวันอาทิตย์ส่วนใหญ่เค้สหยุดกัน รถก็จะน้อย นั่นแหละ...ถ้าสายก็สายเลย ถ้าเร็วก็เร็วเว่อร์ๆ
ไปถึงที่ทำงานอีก 5 นาทีถึงเวลาเข้างาน (โล่ง)
มองไปในร้าน "เอ๊ะ..." ที่เอ๊ะเนี้ยเพราะรู้สึกถึงรังสีชีวิตของมนุษย์แผ่วมากกกกก ก็รีบเดินไปในครัวกะว่าจะต้องรีบเปลี่ยนชุดเพราะเอะใจในสัญญาณชีวิตที่แผ่วๆนี้
แม่นแล้ว............................ รีบชะโงหน้าถามซาซาโนะซังทันที "二人ですか？" แล้วซาซาโนะซังก็ยิ้มแล้วตอบว่า "はい！"
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด........................... มีชั้นกับเจ้านายแค่ 2 คน จะบ้าไปใหญ่แล้วววววว พนักงานที่รักหายไปไหนหมดดดดดดดดดดดดด.......แว๊กกกกกกกกกกกกกกก ว่าแล้วก็รีบโทรหาริกะจัง เพราะตายแน่ๆถ้าคนเดียวแบบนี้ รับลูกค้า-รับออเดอร์-ทำ-เสริร์ฟ-เก็บเงิน-เก็บโต๊ะ-ล้าง-เช็คของ บลาๆๆๆ คือปกติอยุ่กันหายคนก็มือเป็นระวิงเลยแล้วนี่ชั้นอยุ่คนเดียว(เจ้านายก็ช่วยได้เวลาทำอาหารและคิดเงิน)
โอ้ว..... อุ่นข้าว ต้มไข่ เตรียมของไหว้
โอ้ว..... หิ้วเครื่องปิ้งขนมปังมาให้เจ้านาย
โอ้ว..... ริกะที่รักมาพอดี เกือบไปแล้ววววว
ลุกค้าเข้ามาพอดี จอร์จเถอะคุณขา........... กะเที่ยงไม่มีใครเข้าเลยวันนี้ ไปอีกทีบ่าย 2 กันหมด ซาซาดนะซังก็เลยต้องมาอยุ่ในครัวแทบจะตลอดเวลาเพราะลูกค้าสั่งแต่อาหารจานใหญ่ๆ ริกะก็ช่วยทำ...ส่วนเราส่วนใหญ่จะออกมาดูลูกค้า จะเข้าๆออกๆเนี้ยแหละไม่ค่อยได้ทำอาหาร มีเป้นช่วงๆที่ทำกัน 3 คนไม่มีใครดูลูกค้า........ นี่แหละที่อยากจะมี 10 มือแบบทศกัณฐ์ จะได้ทำข่าวห่อไข่พร้อมกับข้าวหน้าไก่ไข่+น้ำปั่น บลาๆๆ พร้อมกันได้(งั้นมือนั้นต้องยืดยาวๆได้ด้วย) วุ่นมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก.................... ตั้งแต่งานมารู้สึกได้เลยว่าวันนี้ "เหนื่อย"
พอเลิกงานก็ไปสยามกัน เพราะจะไปดูของและกินข้าว... ตัดสินใจนั่งรถเมล์กันไป ทั้งสองคน "หลับ" แทบจะตลอดทางเลย อนาถาสุดๆ 55555
เท้าก็เจ็บ เข่าก็เสียวๆ ง่วงก็ง่วง หัวก็ปวดแปล๊บๆเป็นพักๆ......................สรุปวันนี้เลยไปไม่ไหว ประเด็นหลักเพราะเข่า
อากาศเย็นๆจะเจ็บมาเป็นพิเศษ แล้วเมื่อวานวุ่นมาก รองเท้าคู่นั้นก็ทำพิษมากกกก เดินแล้วเจ็บปลายเท้าสุดๆ แมร่งงงง.....ใส่ผ้าใบได้ปล่าฟร๊ะ
เมื่อคืนแวะไปร้านแจ้มาเพราะได้ข่าวว่าลดราคาถึง 50％ ดีซีก็ลด(บางรุ่น) แต่ใจโอนเอียงไปอีกจุดหมายนึงแล้วละ เสียดายนะ...ถ้าซื้อในราคาแจ้จะลดเยอะๆใช่มะ แต่ขี้เกียจอ้อนมัน เด่วมันกวนตีนอีก... ช่วงนี้กวนมากไม่ได้นะ เด่วจับกด 5555555555
ตอนจะกลับบ้านเกิดอะไรขึ้นเหรอ? ทำไมคนเยอะและรถติดแบบนี้ สุดๆ.........สุดๆถึงที่ว่าเราพูดกับริกะว่าถ้าแวะไปนอนห้องแจ้คงจะสะดวกดีเนอะ................ บร้าเหรอ ไม่ได้เอาชุดมา (อ้าว นังผู้หญิงคนนี้ 555) บอกแจ้ว่าจะทำข้าวห่อไข่ให้กินแต่ลืมไปว่าห้องแจ้ไม่มีครัว
อะนะ งั้นมาบ้านชั้นจิ๊... เพราะบ้านแม่เธอไกลเกิน(อยุ่ในย่านที่ชั้นกลัว) มาบ้านชั้นแล้วไปทะเลกัน แม่ชั้นจะพาไป ฮี่ๆๆ
เมื่อวานระหว่างคุยกับพี่ต้อง+ริกะอยุ่หน้าร้านก็พบเด็กสาว(?)คนนึงเดินมึนๆทำท่าจะขึ้นบันไดเลื่อน .........."ทัสซึกิซัง" น้องหวานนั่นเอง 555555
สรุปเรื่องของเรื่อง คือ หวานแวะมาแอ่วที่ร้านและก็สั่งข้าวห่อไข่ด้วย เสียดายที่พี่ไมได้ทำ... มันจะอร่อยน้อยกว่านี้ 5555 ไม่ใช่ละๆ ขอบคุณมากที่แวะมา ดีใจมากๆเลย
เจ้าหนุ่มโทรมา(โอ้ว เจ๊ตกใจ).................. เรื่องละครเวที
เอาละๆ พี่น้องและผองเพื่อนทั้งหลาย ประกาศๆ
รอบวันที่ 18 กุมภาฯ หนุ่มมันอยากให้ไปดูกันนะคะ
ราคาบัตร 120 เก็บมารวมๆกันแล้วจะเอาไปส่งให้หนุ่ม
มันอยากให้เคจีไปดูกัน น้องๆพี่ๆที่รุ้จัก(และไม่รู้จัก)พวกเราด้วยนะคะ
นี่กะว่าจะลางานไปดูเลยละ ไปกันนะ
* ติดต่ออิชั้นได้หากอยากไปดู เพราะหนุ่มมันต้องซ้อมหนัก ติดต่อไม่ค่อยได้*
*มีเบอร์กันอยุแล้วก็โทรมาแจ้งว่าจะไปกันกี่คน แล้วก็ส่งเงินมาด้วย*
*จะรีบส่งต่อไปให้หนุ่ม *
